YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/9546
KARAR NO : 2010/8583
KARAR TARİHİ : 30.12.2010

…’yı … tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık …, …’i kasten yaralamaktan sanık …, … ile …’i kasten yaralamaktan sanın …’ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, hakaret suçlarından adları geçen sanıklar … ile …’e ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2009 … ve 376/192 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in mağdurlar … ve …’ı yaralama, sanık …’in mağdur …’ı yaralama, sanık …’ın yaralama ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık … ve … yönünden cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi, sanık … için takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, TCK.nun 266. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığına vesaireye, sanık …’in meşru müdafaa şartlarının bulunduğuna, sübuta, teşdidin yerinde olmadığına, TCK.nun 50-51 ve CMK.nun 231.maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, müdahil-sanık …’in sanık sıfatıyla meşru müdafaa şartlarının varlığına, teşdidin yerinde olmadığına, müdahil sıfatıyla sanık … yönünden suç vasfına, Cumhuriyet Savcısının sanık …’ın mağdur …’e yönelik eyleminde suç vasfına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık …’in mağdurlar … ve

…’ı yaralama, sanık …’in mağdur …’ı yaralama, sanık …’ın …’i yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında hakaret suçundan TCK.nun 129/3 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 30.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.