YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/9971
KARAR NO : 2010/1217
KARAR TARİHİ : 02.03.2010

Adam öldürmeye teşebbüs, yaralama ve mala zarar verme suçlarından … hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,35/2,62,151/1,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (MANİSA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/06/2009 gün ve 253/344 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Hükümlü hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan, 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 35.maddesine göre verilen idari para cezasına ilişkin hüküm, temyize tabi olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, hükümlünün bu suçla ilgili temyiz isteğinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-)Hükümlü … hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 52, 79.delaletiyle 448, 62, 59, 81/1-3, 31, 33, 516/1,59,81/1.maddeleri uyarınca kurulup, kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
A-)Mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),
B-)Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde;
Dosya kapsamına göre; hükümlünün aralarında husumet bulunan katılan-mağdur …’ye öldürmek amacıyla tüfekle 6 el ateş ettiği ve bu esnada aynı hizada bulunan mağdur …’i hayati tehlike geçirmeksizin 7 gün iş ve gücünden kalacak şekilde, mağdur …’i de hayati tehlike geçirmeksizin 3 gün
iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı olayda,765 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 5237 sayılı TCK.nun da karşılığının bulunmadığı,hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK.na göre katılan-mağdur …’yi öldürmeye teşebbüs ve mağdurlar … ve …’i olası kasıtla yaralama suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 52. ve 79. Delaletiyle 448,62,59. ve 81. maddeleri ile, 5237 sayılı TCK.nun 81,35,59, 86/2,86/3-e,21/2,62,86/2,86/3-e,21/2. ve 62.maddeleriyle yapılarak, lehe yasanın tespit edilmesi ve ona göre uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 02/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.