YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/1542
KARAR NO : 2010/3513
KARAR TARİHİ : 12.05.2010

…’i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (FETHİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/07/2009 gün ve 46/154 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, müdahil vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
A)Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 62 maddesi uygulamasında hesap hatası sonucu fazla ceza verildiği anlaşılmakla, hüküm fıkrasındaki “8 yıl 10 ay hapis cezası” ibaresi çıkarılarak, yerine “8 yıl 9 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesine;
B)5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.