YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/194
KARAR NO : 2010/932
KARAR TARİHİ : 17.02.2010

…’i kasten öldürmeye teşebbüsten, …’u yaralamaktan ve korku, panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2008 gün ve 435/69 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında mağdur …’a yönelik silahla yaralamaya teşebbüs suçundan verilen para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararı, 5237 sayılı TCK uygulanarak verilen para cezalarında aynı Kanunun 50/5. maddesi ve 21.07.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK’nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Sanık hakkında mağdur …’a yönelik olası kasıtla silahlı yaralama ve genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla
salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mağdur …’a yönelik suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
B) Genel Güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 26.12.2006 günlü, 2006/8-317-319 sayılı kararı uyarınca; 765 sayılı TCK’nun 264/7 maddesinde aynı eylemle bir başka suçun oluşması halinde o suçtan da ayrıca cezalandırılabilme hali öngörülmekteyken, 5237 sayılı TCK’nun 170 maddesinde, farklı biçimde eylemin bir başka suçu oluşturması halinde ayrıca cezalandırılacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu nedenle eylemin aynı zamanda bir başka suçu oluşturması halinde 5237 sayılı TCK’nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırmanın söz konusu olacağı dikkate alındığında; somut olayda sanık …’ın da aynı eylemi ile yaralama suçlarının da meydana geldiği ve bu suçlardan da cezalandırılmasına karar verildiğine göre, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hükümlülüğüne karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 17.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.