Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2010/2280 E. 2010/3790 K. 25.05.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/2280
KARAR NO : 2010/3790
KARAR TARİHİ : 25.05.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/65300
MAHKEMESİ :SİVAS İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :05.07.2005 -1/211
SUÇ :Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından O.. S.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair (SİVAS) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2005 gün ve 1/211 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan uyarlama yargılaması öncesi kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 18.10.1983 tarihli ilamıyla zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; uyarlama yargılamasında kurulan uyarlamaya yer olmadığına ilişkin hüküm hukuken yok hükmünde sayılarak inceleme dışında bırakılmıştır.
2- Hükümlü O.. S.. hakkında kan gütme saikiyle insan öldürmek suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Hükümlü O.. S.. hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 450/10, 59, 31, 33. Maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 18.10.1983 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2.maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9.maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
Lehe yasa karşılaştırılmasında, 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK. nun ilgili hükümlerinin değerlendirilmesinde her iki kanun yönünden cezaların eşitliği halinde, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. ve 33.maddelerine göre lehe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-j, 62. ve 53. maddelerine göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, re’sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 25.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.