YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/4800
KARAR NO : 2011/1136
KARAR TARİHİ : 01.03.2011

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/151410
MAHKEMESİ :(ANKARA) Dokuzuncu Ağır Ceza Mah
TARİHİ VE NO :21/04/2010 – 73/190
SUÇ :Adam öldürmek

Adam öldürmek suçundan N.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 87/4,29/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ANKARA) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/04/2010 gün ve 73/190 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü N.. A.. hakkında 765 Sayılı TCK. gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1)Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2010 tarihli yazısından sanığın Antalya E Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğu anlaşıldığı halde, hükümlü duruşmada hazır bulundurulmadan, müdafii huzurunda uyarlama yargılaması yapılması suretiyle CMK.nun 193/1 ve 196/1 madde ve fıkralarına muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
2)Kabule göre ise;
Hükümlü sanığın eylemi silahtan sayılan bıçakla işlediği anlaşıldığından, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve 5237 sayılı Yasanın 7/2 maddesi gereğince yapılacak lehe yasa değerlendirmesinde 5237 sayılı TCK.nun 87/4 maddesinin ikinci cümlesinin esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 01/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.