YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6998
KARAR NO : 2011/6265
KARAR TARİHİ : 25.10.2011
TEBLİĞNAME : 1-B/2011/196438
MAHKEMESİ :(İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :19.03.2007 – 24/72
SUÇ :Adam öldürme
Adam öldürmek ve yağma suçlarından sanık Y.. K.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2007 gün ve 24/72 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü Y.. K.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7, 59, 31, 33, 497/1, 59, 31 ve 33 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1- CMK.nun 188/1 maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen hükümlü müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3 maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2- Dairemizin bozma kararından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen ve Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinden;
Öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 450/7, 59. maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun olayla ilgili 82/1-h, 62. maddeleri en aleyhe uygulandığında dahi verilebilecek ceza miktarı aynı olduğundan 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 765 sayılı Kanunun 31. maddesine göre daha lehe olması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 82/1-h, 62, 53. maddeleri ile; yağma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497/1, 59. maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun olayla ilgili 149/1-d,h, 62. maddeleri en aleyhe uygulandığında dahi verilebilecek ceza miktarı lehe olduğundan, 5237 sayılı Kanunun 149/1-d,h, 62, 53. maddeleri ile hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, resen temyize tabi hükümlerin (BOZULMASINA), 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.