YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1441
KARAR NO : 2013/7596
KARAR TARİHİ : 10.12.2013
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur …’in amcası … ile sanık …’ın komşu olup, ortak olarak kullandıkları kanalizasyon hattının tıkanması nedeni ile önceden beri anlaşmazlık bulunduğu, olay günü gündüz saatlerinde …’nın eşi … ile sanığın eşi Hediye arasında bu konuda tartışına çıktığı, akşam saatlerinde …, eşi …, mağdur … ile bir kısım akrabalarının sanığın evinin camlarını taş atmak sureti ile kırıp evinin kapısını tekmeledikleri, evden dışarı çıkan sanık ile tartıştıkları, aralarında temyiz dışı sanık …’ın da bulunduğu sanığın akrabalarının taksi ile olay yerine geldikleri, çıkan kavga sırasında basit şekilde yaralanan sanığın, bıçakla vurarak mağdur …’i öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; haksız eylemlerin niteliği dikkate alındığında, tahrik nedeni ile 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapılırken, makul bir oranda indirim yapılması yerine azami oranda indirim yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi vc niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle
reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin usule, meşru savunmaya, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nun 53. Maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet vc kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin “sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.