YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1896
KARAR NO : 2013/4592
KARAR TARİHİ : 24.06.2013
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : İştirak halinde Kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK 37 maddesi delaletiyle TCK 82/1-j, 35/2, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 12 yıl 6’şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık …’nin 28/11/2012 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanık …’ın diğer sanık … ile birlikte hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurup tabanca ile ateş etmesi sonucunda mağdurun batın bölgesinden isabet sağlayıp sigmoid kolon ve kommon iliak ven lezyonlarına, kolostomiye, yaşamı tehlikeye sokan duruma ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı biçimde 15 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın “kan gütme saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, iştirakin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık hakkında kasıtlı suçtan hükmolunan hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK’nun 53/l-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan TCK’nun 53/2 madde fıkrası gereğince hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK’nun 53/l-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK’nun 53/3 madde fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine; velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın tüm kişilere yönelik olarak koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak, yerine “sanığın TCK’nun 53/l-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan TCK’nun 53/2 madde fıkrası gereğince hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nun 53/3 madde fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak tahliye talebinin (REDDİNE), 24/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.