Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2013/2630 E. 2013/7233 K. 02.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2630
KARAR NO : 2013/7233
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

I- Mahkemece sanık …’ın savunmasının tesbitinden önce iddianamenin okunması cihetine gidilmemiş ise de; tutuklu sanığa ceza evince iddianamenin tebliğ edilmiş olması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
II- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın maktul …’ı kasten öldürme, mağdur …’e hakaret, ruhsatsız silah taşıma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş,
sanıklar … ve … yönünden suçluyu kayırma suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar Mehmet ve Metehan’ın suçlarının sübut bulduğuna, katılanlar vekilinin sanıklar Mehmet ve Metehan’ın suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile,
A- Sanık … hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b. c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar … ve … hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B-a) Sanık … hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
1- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanık … ile mağdur …’in olay tarihinden önce aynı evi paylaşmaları nedeniyle aralarında yaşanan tartışmalar üzerine, akraba olan tarafları barıştırmak amacıyla olay yerinde bulunan mağdur …’in babası maktül …’ın sanığa yönelik olarak gerçekleştirdiği haksız tahrik teşkil edecek herhangi bir söz veya eylemi bulunmamasına rağmen yazılı gerekçe ile sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve
kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
1- Sanığın mağdura, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda birden fazla hakaret içerikli mesaj gönderme eylemi nedeniyle TCK’nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılmamış olması,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kasten öldürme suçu bakımından resen de temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.