Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2013/5949 E. 2013/8000 K. 23.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5949
KARAR NO : 2013/8000
KARAR TARİHİ : 23.12.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : 1) Katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle; TCK. nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,
2) Katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle; TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca 1.500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık … hakkında mağdur …’u kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
Karar tarihinin 28.07.2011 olması gözönüne alındığında, sanığa verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin, CMUK’nun 317.maddesi uyarınca,
b-) Hükmolunan ceza miktarı gözönüne alınarak, sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318.maddesi gereğince;
Reddine karar verilmiştir.
2-) Sanık … hakkında mağdur …’i kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık
müdafiinin meşru savunmaya, TCK’nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, temel ceza tayininde teşdidin yersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK’nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53/1-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.