YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5211
KARAR NO : 2015/1023
KARAR TARİHİ : 26.02.2015

Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün babası olan katılan . . tarafından gıyabında küfür edildiğini öğrenen sanık.’in, olay günü katılan . .’ın yanına giderek kendisine neden küfür ettiğini sorduğu, çıkan tartışma sırasında katılana küfür ederek saldırdığı, çevredekilerin araya girmesi ile olayın yatıştırıldığı, kısa bir süre sonra katılan . .’ın, oğlu maktul . kardeşleri . ve . ile birlikte ellerine kazma sapı tabir edilen sopaları alarak sanık .’in işyerinin bulunduğu pasaja saldırdıkları, işyerinin camlarının kırıldığı, sanık ve akrabaları ile maktulün içinde bulunduğu grup arasında çıkan kavga sonucunda sanık ..’in bıçakla maktule vurarak öldürdüğü olayda,
Dairemizin 30.04.2013 tarih ve 2013/320 esas, 2013/3450 karar sayılı ilamı ile “ilk haksız hareketin maktulün babasından gelmesi, maktul ve yanındakilerin haksız tahrik teşkil eden eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut da dikkate alınarak 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 18 yıl hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi “hususunun bozma nedeni yapıldığı ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma kararını etkisiz bırakacak şekilde 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .t’in maktul .’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25 ve 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.