YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3154
KARAR NO : 2015/5850
KARAR TARİHİ : 30.11.2015
Tebliğname No : 1 – 2014/202147
MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 24/01/2014, 2012/234 (E) ve 2014/32 (K)
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Volkan’ın katılan Salih’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) Oluşa ve dosya kapsamına göre;
Olay günü sanığın aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle katılanı durdurarak araçtan inmesini istediği, katılanın araçtan inmesiyle “artistmisin ulan” diyerek elindeki bıçakla katılanın üzerine geldiği, katılanın sanığı ittirerek aracına gittiği esnada sanığın arkadan tek bıçak darbesi ile katılanı sol toraksal bölge yan arka ortada yaklaşık 1,5 cm genişliğinde, 6 cm derinliğinde hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, katılanın koşarak araca binip kendini kilitlediği olayda;
Katılanla sanık arasında öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir husumetinin bulunmaması, darbe sayısının tek olması, sanığın, katılana araca girmeden önce birden fazla darbe vurmasına ciddi engel bir halin olmamasına rağmen eylemini
sürdürmemesi, sanığın öldürme kastını ortaya koyan her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin bir delil bulunmaması karşısında sanığın kastının yoğunluğu, yaranın yeri ve niteliği, kullanılan suç aletinin etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmek suretiyle kasten yaralama suçundan ceza tayini yerine suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,
2) Hükümden sonra
24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.