YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1731
KARAR NO : 2017/3428
KARAR TARİHİ : 23.10.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : 1) 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası,
2) 6136 sayılı Yasanın 15/1, 5237 sayılı TCK’nun 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası, CMK’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık …’ün, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet suçundan CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olması nedeniyle, sanık … müdafiinin dilekçesi hakkında mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ün mağdur …’a yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin vasfa ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,
b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” ve hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin çıkartılması suretiyle yargılama giderleri toplamının “70.00TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.