YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1831
KARAR NO : 2016/1922
KARAR TARİHİ : 13.04.2016

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TÜRK MİLLETİ ADINA

. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2012 tarihli ve . Esas, 2012/784 sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezasına hükümlü ., cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair . İnfaz Hakimliğinin 24/06/2013 tarihli ve . Esas, 2013/1184 sayılı kararını müteakip, 21/06/2014 tarihli itibariyle şartla tahliye edilmesine ilişkin …Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2014 tarihli ve .değişik iş sayılı kararından sonra, bihakkın tahliye süresi dolmadan kesinleşerek infaza verilen . Asliye eza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve 2013/117 esas, . sayılı kararı ile hükmedilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis ve 6 ay 7 gün hapis cezalarının, hükümlünün cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair . İnfaz Hakimliğinin 16/09/2015 tarihli ve.esas, 2015/1209 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin .. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/876 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yargıtay .. Ceza Dairesinin 20/01/2014 tarihli ve . esas, 2014/467 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesi gereğince hükümlünün cezasının infazı sırasında en fazla 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği .. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2012 tarihli ve 2012/454 esas, 2012/784 sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasının infazı sırasında 24/06/2013-21/06/2014 tarihleri arasında 362 gün süre ile denetimli serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün, daha sonra kesinleşerek infaza verilen .. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve .esas, 204/272 sayılı kararı ile hükmedilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis ve 6 ay 7 gün hapis cezalarının infazı sırasında en fazla 1 yıldan bakiye kalan 3 gün süre ile denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği gözetilmeksizin, itirazın bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 04.01.2016 gün ve. sayılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dosya gönderilmekle, gereği görüşülüp düşünüldü;
SONUÇ ve KARAR: Yukarda açıklanan nedenlerle;
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden,. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/876 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca (KANUN YARARINA BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.