YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2402
KARAR NO : 2017/622
KARAR TARİHİ : 01.03.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye yardım
HÜKÜM : TCK.nun 81, 39/1,3-c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

Dairemizin 05.12.2012 tarihli, 2014/4133 esas ve 2012/9091 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece uyma kararı verilmediği, dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi ve yapılan inceleme sonucunda verilen 19.01.2016 tarihli, 2014/1-379 esas ve 2016/6 sayılı kararla, mahkemece verilen kararın direnme niteliğinde bulunmayıp bozma ilamında araştırılması ve tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışılıdıktan sonra “eylemli uyma neticesi verilen yeni hüküm” olarak değerlendirilerek dosyanın Dairemize gönderilmesiyle yapılan temyiz incelemesinde;
1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık … hakkında TCK.nun 81. maddesi gereğince müebbet hapis cezası tayin edildikten sonra aynı Yasanın 39. maddesi uyarınca 10 yıl olarak belirlenen hapis cezası üzerinden haksız tahrik ve takdiri indirim yapılmasıyla yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 39/1-son cümlesi gereği sanık hakkında 10 yıl hapis cezası belirlendikten sonra 8 yıl hapis cezası üzerinden indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, maktul ……’ye yönelik kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.