YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3073
KARAR NO : 2017/5267
KARAR TARİHİ : 25.12.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Sanık … hakkında kasten adam öldürmek suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK’nun 223/2-e. maddesi uyarınca kasten adam öldürme suçundan beraatine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
1) Olay yerinde yapılan incelemeyle kan lekeleri, boş bira şişesi ve şüpheli sıvı birikintisinden alınan örnekler üzerinde, sanık ve maktule ait kan örnekleri de incelenmek suretiyle moleküler genetik inceleme yaptırılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2) Olay gecesi saat 24:00 sıralarında eve gidip uyuduğunu söyleyen sanığın, adına kayıtlı 542 479 01 94 numaralı hatta ilişkin kayıtlarda sabah saatlerine kadar devam ettiği görülen görüşmelerin sorulması suretiyle savunmasıyla çelişen şüpheli hususların olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3) Maktulün olay tarihinde kullandığı telefonların olay gününe ilişkin görüşme kayıtlarının tespit edilerek incelenmesi ve özellikle tanık …’un kollukta verdiği ifadede bahsettiği maktulün kavga ettiğini haber verdiği görüşmenin araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,
4) Kolluk tarafından düzenlenen 02.07.2013 günlü tutanağa göre tanıklar … ile …’ın, kendilerine gösterilen şahısların içinde bulunan sanığı, yaralı şahsı darp edilmiş vaziyette sokağa bırakan şahıslardan biri olduğunu söylerek ve kesin olarak teşhis ettikleri, olayı 155’e ihbar ettiklerini ifade ettikleri, kollukta ve Cumhuriyet Başsavcılığında da aynı yönde beyanda bulundukları ancak 25.02.2014 günlü celsede, daha önce sanığı kesin şekilde teşhis etmediklerini, kolluk görevlilerinin teşhisin usulen yaptırılacağını, sanığın zaten suçunu ikrar ettiğini söylediklerini ifade ettikleri halde, 02.07.2013 günlü tutanağı düzenleyen polis memurlarının beyanlarına başvurulması ve 155’e yapılan ihbar kaydının da araştırılması suretiyle adı geçen tanıkların ifadelerindeki çelişkilerin giderilmeye çalışılmaması,
Suretiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup Cumhuriyet savcısıyla katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.