YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6269
KARAR NO : 2018/452
KARAR TARİHİ : 12.02.2018
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.
HÜKÜM : Sanık … hakkında;
TCK.nun 81, 35, 39/2-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,
TCK.nun 86/2,3-e, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası.
Sanık … hakkında;
Mağdur …’a yönelik olarak TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,
6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53, 58. maddeleri gereğince, 1 yıl 3 ay hapis ve 660,00.-TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanık … ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı müdafii tarafından bir haftalık yasal süre içinde temyiz dilekçesi verildiği, ancak; daha sonra sanığın 25.08.2015, 31.08.2015 ve 02.09.2015 günlü dilekçeleriyle cezasının onaylanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca bu isteğin temyiz talebinden feragat niteliği taşıdığı ve re’sen temyize tabi bir ceza bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2) Sanık … hakkında; mağdur …’a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hükümde,
Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurun tabancayla sol göğüs bölgesinden hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre makul bir ceza belirlenmesi gerekirken 10 yıl ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin, mağdur …’a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım etme ve mağdur …’i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezanın esas alınması gerekirken Afyonkarahisar 2. Ceza Mahkemesinin 30.11.2010 gün ve 707/993 sayılı 5 ay hapis cezası öngören ilamı nedeniyle TCK’nun 58. maddesinin uygulanması ile 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/06/2011 tarihli, 2011/9-88 Esas ve 2011/116 Karar sayılı ilamı dikkate alınmak suretiyle sanık … hakkındaki tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin “Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2006 tarih, 2003/197 esas ve 2006/177 sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-h, 168/3, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleştiği anlaşılmakla; 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince daha önce tekerrüre esas alınan 5 ay hapis cezasından dolayı infaza eklenecek süre yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” şeklinde; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin sanık … hakkındaki bölümlerin ise “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.