YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2666
KARAR NO : 2019/2803
KARAR TARİHİ : 15.05.2019
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başka bir suçun delillerini ortadan kaldırmak için öldürme ve konuttan hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : 765 sayılı TCK’nin 450/9 ve 492/1 maddeleri uyarınca verilen 30 yıl ağır hapis cezası ve 330.000 (eski) TL ağır para cezasına ilişkin hükmün sanığın 30 yıl hapis cezası ve 1,00 TL adli para cezası olarak aynen infazına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Hükümlü … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hırsızlık suçuna ilişkin hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, duruşma açılarak lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşıldığından; uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Hükümlü … hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Bir suçu gizlemek veya delil ve emarelerini ortadan kaldırmak veya kendisinin yahut başkasının cezadan kurtulmasını temin amacıyla öldürmek suçundan hükümlü … hakkında ilk derece mahkemesince verilen 765 sayılı TCK’nin 450/9. ve 59/1. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün
kaldırılarak 765 sayılı TCK’de ki idam cezalarının ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dönüştürüldüğü, dolayısıyla 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra aynı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca lehe olan kanun uygulamasının belirlenmesinde, 765 sayılı Yasaya göre 450/9, 59/1. maddeleri uyarınca verilen müebbet ağır hapis cezası ile 5237 sayılı Yasanın ilgili maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği halde, infazda kazanılmış hak olmayacağı kuralı düşünülmeksizin, 1996/109 E. ve 21.8.2002 tarih sayılı ek karar ile 5237 sayılı Yasanın ilgili maddelerinin karşılaştırılarak, 765 sayılı Yasanın daha lehe olduğu gerekçesiyle uyarlama isteminin reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
15/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı …’un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Avukat …’ın yokluğunda 16/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.