YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3178
KARAR NO : 2017/5350
KARAR TARİHİ : 28.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yakın akrabayı öldürme
HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 21/2, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık … hakkında, maktul eşi …’e yönelik eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine dair Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2010 tarih, 2008/483 esas ve 2010/198 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13/03/2012 tarih ve 2011/5142 esas, 2012/1741 sayılı Kararı ile ”
Hükmün onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/03/2016 tarihli yazıları ile “kısa bir süre önce evine hırsız giren, rüzgarın meydana getirdiği seslerle evine hırsız girdiğini düşünen pencere önünde gördüğü eşine ait silüeti uyku sersemliği ile hırsız zannederek ateş eden sanığın ceza sorumluluğunu azaltan nedenlerden tahrik konusunda kaçınılmaz hataya düştüğünden bahisle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçeleri ile itirazda bulunması üzerine Dairemizce, 6352 sayılı yazısının 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası ile değişik CMK.nun 308. maddesi gereğince yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmesine, 13/03/2012 tarih ve 2011/5142 esas, 2012/1741 sayılı onama kararını kaldırılmasına karar verilerek; sanığın gece vakti pencereden gelen ses üzerine 15 gün kadar önce evine hırsız girmiş olmasının da etkisiyle evine hırsız girdiği konusunda kaçınılmaz bir hataya düşerek tamamı aynı yöne olmak üzere tabanca ile 13 kez ateş ettiği dikkate alındığında pencerede bulunan kişiye yönelik olarak doğrudan ateş etmek suretiyle gerçekleşen eylemde TCK.nun 30/2 maddesi
gereğince nitelikli halde hatasından yararlanarak kasten öldürme suçundan ve aynı maddenin 3. fıkrasında belirtilen ceza sorumluluğunu azaltan haksız tahrikteki kaçınılmaz hatasından yararlanarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle TCK’nun 81, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandarılması yerine dellilerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece, önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,
Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.