YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5871
KARAR NO : 2019/1925
KARAR TARİHİ : 01.04.2019

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜM : Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/273 esas 2017/184 karar sayılı hükmü;
1- …’ı öldürmek suçundan; TCK.nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,
2- Katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün CMK’nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanığın …’ı yaralama suçundan; TCK.nin 86/1, 86/3-e, 29/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık … hakkında; maktul …’a yönelik kasten öldürme, katılan …’i kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/12/2017 gün ve 2017/1806 esas, 2017/1979 sayılı kararına ilişkin, sanık müdafiinin 28/12/2017 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın 15/01/2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 29/01/2018 tarihli temyiz sebeplerini gösterir dilekçenin verildiği anlaşılmakla, CMK’nin 298. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, katılanlar vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/12/2017 gün ve 2017/1806 esas, 2017/1979 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin; olayda tasarlama bulunduğuna, tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine ilişkin itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Mahkemenin kabul ve takdirine göre, katılan vekilinin tasarlamanın varlığına yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE,
Ancak;
Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdur … ve tanık anlatımlarına göre; suç tarihinde teravih namazının ardından, maktul … ve eşi … ile mağdur …, eşi ve kızı ile birlikte mağdura ait tek katlı evinin yakınındaki bankların üzerinde çay içtikleri, bu sırada yanında bulundurma ruhsatlı silahı bulunduğu halde bilinmeyen bir nedenle sanık …’nin, maktul ve mağdurun bulunduğu yere arabasına park ederek geldiği ve ruhsatlı tabancası ile ilk önce mağdurun bacağına doğru bir el eteş ederek onu yaraladığı, akabinde maktul …’ı da hedef gözeterek ve bir kaç el ateş etmek suretiyle öldürdüğünün sabit olması karşısında, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ya da davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK’nin 302/2,3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.