YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2480
KARAR NO : 2021/6891
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten Öldürme
HÜKÜM : 1) İlk derece mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında, kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair, Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin, 24/10/2019 gün ve 2019/59 Esas, 2019/69 Karar sayılı kararı,
2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/12/2019 gün ve 2019/5191 Esas, 2019/3279 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/12/2019 gün ve 2019/5191 Esas, 2019/3279 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

01/02/2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle yapılan incelemede;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/12/2019 gün ve 2019/5191 Esas, 2019/3279 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, yargılamaya konu eylem yönünden suç vasfının tespitinde yanılgıya düşüldüğüne, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 25. ve 27. maddeleri kapsamında meşru müdafaa ve aynı Kanun’un 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi gereğince “Hınıs Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.