Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/2514 E. 2021/6892 K. 14.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2514
KARAR NO : 2021/6892
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme
HÜKÜM : 1) İlk derece mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-a, b, e, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyete dair, … Ağır Ceza Mahkemesinin, 18/03/2019 gün ve 2018/283 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı,
2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/05/2019 gün ve 2019/1273 Esas, 2019/1285 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/05/2019 gün ve 2019/1273 Esas, 2010/1285 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla,
01/02/2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle yapılan incelemede;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/05/2019 gün ve 2019/1273 Esas, 2010/1285 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, yargılama konusu eylemde nitelikli hallerin bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32. maddesi gereği tanzim olunan adli muayene raporunun hatalı olduğuna, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 30/2. maddesinde düzenlenen “hata” kurumundan, aynı Kanun’un 29. maddesi kapsamında “haksız tahrik” hükümlerinden faydalanması gerektiğine ve sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi gereği takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi gereğince “… Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.