YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2600
KARAR NO : 2021/14017
KARAR TARİHİ : 10.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : 1) Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2019 tarih ve 2018/127 Esas – 2019/43 Karar sayılı kararı ile;
Sanık … hakkında:
a) Maktul …’u olası kastla öldürme suçundan; TCK’nin 81/1, 21/2, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 12 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası
Sanık … hakkında:
a) Maktul …’u kasten öldürme suçundan; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraat
b) Maktul … ile katılanlar … ve … …’ye karşı silahla tehdit suçundan; TCK’nin 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası
Sanık … hakkında:
a) Katılan …’i kasten yaralama suçundan; TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 18 ay hapis cezası
b) Katılan …’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan; TCK’nin 116/4, 119/1-c, 53, 58. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası
c) 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanun’un 15/1, TCK’nin 52, 53, 58. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 500 TL adli para cezası
Sanık … hakkında:
a) Katılan …’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraat
b) Katılanlar … ve …’e karşı silahla tehdit suçundan; TCK’nin 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı
2) Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/11/2019 tarih ve 2019/1042 Esas – 2019/1298 Karar sayılı kararı ile;
– Sanık … hakkında maktul …’u kasten öldürme, sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet, sanık … hakkında katılan …’e karşıiş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden; istinaf başvurularının esastan reddine,
– Sanık …’in maktul …’u kasten öldürme,
– Sanık …’in maktul … ile katılanlar … ve … …’yi silahla tehdit etme,
– Sanık …’nin katılan …’i kasten yaralama ve katılan …’e karşı iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları ile
– Sanık … hakkında katılanlar … ve …’e karşı silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle;
a) Sanık … hakkında maktul …’u kasten öldürme suçundan; TCK’nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası
b) Sanık …’in maktul … ile katılanlar … ve … …’yi silahla tehdit suçundan; TCK’nin 106/2-a, 43/2-1, 29, 62, 51, 53. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası
c) Sanık … hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan; TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 13 ay 38 gün hapis cezası
d) Sanık … hakkında katılan …’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine
e) Sanık … hakkında katılanlar … ve …’e karşı silahla tehdit suçundan; TCK’nin 106/2-a, 43/2, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/11/2019 tarih ve 2019/1042 Esas – 2019/1298 Karar sayılı kararının, katılan sanıklar … ve … müdafii, katılan sanık … müdafii, sanık …, katılan … vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2020 tarih ve 2017/3-1053 Esas – 2020/131 Karar sayılı kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği gözetilerek,
1) Sanık … hakkında maktul … ile katılanlar … ve … …’yi silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü katılan … vekili tarafından aleyhe temyiz edildiği halde, düzenlenen tebliğnamede bu hükme yönelik katılan … vekilinin temyiz istemi yönünden görüş bildirilmediği,
2) Yine ilk derece mahkemesince sanık … hakkında katılan …’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden verilen kararın kesin nitelikte olmayıp temyiz kanun yoluna tabi olduğu gözetilmeyerek hükmün esasına ilişkin görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususlarda EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.