YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3736
KARAR NO : 2021/4420
KARAR TARİHİ : 17.03.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Sanığın mağdur …’ya yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-c maddesi uyarınca beraatine; mağdur …’e yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 82/1-e, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafiinin, sadece sanık hakkında mağdur …’e yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü; o yer Cumhuriyet savcısının ise sanık hakkında mağdur …’e yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü ve mağdur …’ya yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünü sanıklar aleyhine temyiz ettiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın mağdur …’e yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık …’ın mağdur …’ya yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu açısından mağdura yönelen doğrudan bir kastın belirlenemediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenendosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, meşru müdafaaya, eksik incelemeye, o yer Cumhuriyet savcısının; mağdur …’e yönelik eylemde TCK’nin 21/2 maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna, mağdur …’a yönelik suçta beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğuna, sanığın TCK’nin 82/1-e, 21/2, 35/2, 53, 54, 63 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle;
1) Sanık hakkında mağdur …’ya yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur …’e yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın mağdur …’e yönelik eylemini doğrudan kast ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, gerekçeli karar başlığında suç adı “Olası Kastla İki Kez Adam Öldürmeye Teşebbüs” olarak yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanık hakkında; çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-e maddesi uyarınca tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 81. maddesi ile uygulama yapılıp sonrasında TCK’nin 82/1-e maddesinin tatbiki suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı ise de, CMUK’un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1. paragrafının hükümden çıkarılmasına ve sonraki paragraf numaralarının “1” den başlayarak teselsül ettirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.