YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4345
KARAR NO : 2021/5717
KARAR TARİHİ : 31.03.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 82/1-d, 35, 62, C.M.U.K 326/son, T.C.K 51, 53, 54 m.uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunarak:
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, 07/05/2019 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, bu talep yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek CMK’nin 238. maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca, Bakanlığın sanık …’in eşi …’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in, eşi olan katılan …’ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin vasfa, katılan Bakanlık vekilinin TCK 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, katılan … vekilinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.