YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4613
KARAR NO : 2021/11020
KARAR TARİHİ : 22.06.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
MÜŞTEKİ SANIKLAR : …, …, …, …
MÜŞTEKİLER : …, …, …
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanıklar … ve … hakkında;
Müşteki …’ü kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezalarına dair hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması
2) Sanık … hakkında;
Müşteki …’e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması
3) Sanıklar …, …, … ve … hakkında;
Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
4) Sanıklar …, …, …, … ve … hakkında;
Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
5) Sanık … hakkında;
a) Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması
b) Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması
c) Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması
d) Müşteki …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat
6) Sanıklar …, … ve … hakkında;
müşteki …’a karşı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
7) Sanık … hakkında;
Müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası
8) Sanık … hakkında;
Müşteki …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 35/2, 29, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası
TEMYİZ EDENLER : Müşteki sanıklar … ve … müdafii, sanık … müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında …, … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının sanık … müdafii; sanıklar … ve … hakkında …’e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının müşteki … vekili; sanık … hakkında müşteki …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının müşteki … vekili tarafından yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulacak kanun yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, CMK’nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, müştek sanık … müdafii ve müşteki … vekilinin temyiz istemleri itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün sanık … müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz dilekçesine göre, temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraat kararını temyizde hukuki yararı olmadığından; beraat kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanıklar …, …, … ve … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama; sanıklar …, …, …, … ve … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama; sanıklar …, … ve … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama; sanık … hakkında müşteki …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar hakkında atılı suçlardan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının; sanıkların mahkumiyetleri gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında müşteki …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık … müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, o yer Cumhuriyet savcısının; suç vasfında hataya düşüldüğüne ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün ONANMASINA,
5) Sanık … hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık … müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken darbe sayısı ve meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezanın sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasına TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak ”2 yıl 12 ay” hapis cezası bulunduktan sonra TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması sonuç cezaya etkili görülmediğinden,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.