Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4747 E. 2021/11952 K. 08.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4747
KARAR NO : 2021/11952
KARAR TARİHİ : 08.09.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
MAKTUL : …
KATILANLAR : …, …, …, …, …, …, …, …, …
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : 1) İlk derece mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında, “nitelikli kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyete dair; Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08/11/2019 gün ve 2019/295 Esas, 2019/421 Karar sayılı kararı,
2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26/06/2020 gün ve 2020/46 Esas, 2020/777 Karar sayılı kararı.
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan Kurum vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26/06/2020 gün ve 2020/46 Esas, 2020/777 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan Kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;
01/02/2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi uyarınca sanık müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26/06/2020 gün ve 2020/46 Esas, 2020/777 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, ilk derece mahkemesi kararı gerekçesinin çelişkili olduğu, sanığın haksız tahrik altında suç işlediği, haksız tahrike yönelik delillerinin toplanmadığı, haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılması gerektiğine; katılanlar vekilinin, suçun tasarlanarak işlendiği, TCK 62. maddenin uygulanmaması gerektiğine; katılan Kurum vekilinin, eksik incelemeye, TCK 62. maddenin uygulanmaması gerektiği, cezanın üst sınırdan, indirimlerin alt sınırdan uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.