YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4917
KARAR NO : 2021/8309
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : TCK’nin 25/1 ve 27/2. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan … Kutulu’nun gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce verdiği 18.03.2016 tarihli dilekçesinin içeriği itibariyle temyiz istemi niteliğinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak olunmamıştır.
1) Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip 16.03.2016 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 28.03.2016 tarihinde temyiz etmesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
İncelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın; suçun tasarlanarak işlendiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;

../..
S/2

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ile maktulün evli oldukları, evlendikleri tarihten itibaren maktulün eşi olan sanığa karşı sürekli sözlü ve fiili şiddet uyguladığı, sanığa ve çocuklarına karşı bakım ve destek olma yükümlülüğünü yerine getirmediği, suç tarihinde de maktulün sanığı sebepsiz yere birkaç kez darp ettiği, maktulün sanığı darp ettikten sonra uyuduğu esnada 15 yıl boyunca ve suç tarihinde kendisine uygulanan şiddetin etkisi altında sanığın piknik tüpü ve bıçak ile maktulün vücudunun hayati bölgelerine vurarak maktulü öldürdüğü olayda, sanığa yönelik sürmekte olan bir saldırı bulunmadığı gibi vuku bulmuş saldırının o an için tekrarının da muhakkak olmadığı, bu itibarla meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının bulunmadığı, ancak maktulün sanığa karşı gerçekleştirdiği eylemlerin ağır tahrik niteliğinde olduğu, sanığın eylemine uyan eşini kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d-e, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması, haksız tahrikin ulaştığı boyut nazara alınarak tahrik nedeniyle TCK’nin 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 29. maddesi uyarınca azami miktarda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
b) Meşru savunma nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 25/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK 25 ve 27/2. madde birlikte uygulanarak hem ceza verilmesine yer olmadığına hem de beraatine karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.