YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4929
KARAR NO : 2021/11196
KARAR TARİHİ : 25.06.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak ve sahte üretilen parayı tedavüle koymak suçlarından sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220/2, 197/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 4 yıl 2 ay hapis ve 33.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2008 tarihli ve 2008/46 esas, 2008/400 karar sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/02/2015 tarihli ve 2014/36887 esas, 2015/12302 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/9. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair aynı Mahkemenin 21/02/2020 tarihli ve 2008/46 esas, 2008/400 karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2020 tarihli ve 2020/406 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmadığı, hükümlü hakkında tekerrüre esas teşkil eden … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2004 tarihli ve 2004/930 esas, 2004/1411 karar sayılı kesinleşmiş mahkumiyet kaydı bulunmakla mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığının belirtilmediği ve bu hususun Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/02/2015 tarihli ve 2014/36887 esas, 2015/12302 karar sayılı onama ilâmında aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri konusu yapıldığı cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/10/2020 gün ve 94660652-105-01-13482-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2020 tarihli ve 2020/406 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.