YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5115
KARAR NO : 2021/4610
KARAR TARİHİ : 19.03.2021
Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan …’ın, kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-j ve 48/2. maddeleri uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 26/08/2019 tarihli ve 2019/793 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair Manisa İnfaz Hâkimliğinin 30/10/2019 tarihli ve 2019/1960 esas, 2019/2332 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarihli ve 2019/1682 değişik iş sayılı kararını takiben, hükümlünün disiplin cezasına konu eylemi nedeniyle beraat ettiğinden bahisle disiplin cezasının kaldırılmasına yönelik talebinin kabulüne ve disiplin cezasının kaldırılmasına ilişkin Manisa İnfaz Hâkimliğinin 06/02/2020 tarihli ve 2020/246 esas, 2020/319 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/03/2014 tarihli ve 2014/1370 esas, 2014/1646 karar sayılı ilamında yer alan, “…İzin süresini geçiren hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 97/2. maddesi uyarınca disiplin işlemi yapılmasında isabetsizlik yok ise de, bu eylemi nedeniyle hakkında firar suçundan beraat kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi nedeniyle, firar ettiği gerekçesiyle uygulanan disiplin cezasının yerinde olup olmadığı ve 5275 sayılı Kanun’un 48. maddesi uyarınca diğer koşullarında gerçekleşmesi şartıyla geçmesi gereken sürenin ne olması gerektiği, hükümlünün firar suçundan aldığı beraat kararına dayanarak yaptığı disiplin cezasının kaldırılması ve açık cezaevine sevk istemi ile ilgili olarak cezaevi idaresi tarafından alınan bir karar olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hükümlünün itirazı ile ilgili İnfaz Hakimliği tarafından bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilerek, hükümlünün itirazının bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde…” şeklindeki açıklama karşısında,
Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında, disiplin cezasına konu eylemi nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23/12/2019 tarihli ve 2019/1130 esas, 2019/1628 sayılı beraat kararının kesinleştiğinin belirtilmesi karşısında, anılan beraat kararına ilişkin karara dayanarak disiplin cezasının kaldırılması yönünde ceza infaz kurumuna hükümlü tarafından yapılacak başvuru üzerine Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığınca değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği, disiplin cezasının kaldırılmasına yönelik Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığınca bir karar verilmeden mahkemesince bir değerlendirme yapılamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28/10/2020 gün ve 94660652-105-45-4113-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa İnfaz Hâkimliğinin 06/02/2020 tarihli ve 2020/246 esas, 2020/319 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.