YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/807
KARAR NO : 2021/6474
KARAR TARİHİ : 08.04.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2019/102 değişik iş sayılı içtima kararı ile 4 yıl 12 ay hapis cezasından dolayı Söke Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan …’nun, kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet vermek eylemi nedeniyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-m maddesi uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/11/2019 tarihli ve 2019/132 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin, “…hükümlü eyleminin mülkiyetinde bulunan aracı infaz koruma memuruna kullandırma niteliğinde kaldığı, rüşvet ve irtikap suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, hücre cezasının orantısız olacağı..” gerekçesiyle kabulü ile hücreye koyma cezasının iptaline ilişkin Söke İnfaz Hâkimliğinin 05/12/2019 tarihli ve 2019/1672 esas, 2019/1771 sayılı kararını müteakip, bu kez hükümlünün aynı eylemi nedeniyle, çıkar sağlamak amacıyla hükümlülere veya kurum görevlilerine eşya vermek veya satmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-f maddesi uyarınca 1 ay bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/12/2019 tarihli ve 2019/147 sayılı kararına vâki şikâyetin reddine dair Söke İnfaz Hakimliğinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/1778 esas, 2019/1840 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/1818 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Kanun’un 40/2-f maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan maddede sadece hükümlünün diğer hükümlülere veya kurum görevlilerine eşya vermek veya satmak eylemi değil, bu eylemin çıkar sağlamak amacıyla yapması gerektiği aranmakta olup, dosyada hükümlünün aracını infaz koruma memuruna kullanması için vermesinden bir çıkar elde ettiğine dair delil olmadığı gözetilmeden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/01/2020 gün ve
94660652-105-09-501-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/1818 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.