Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/10396 E. 2021/12144 K. 14.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10396
KARAR NO : 2021/12144
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Pamukova Sulh Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarih, 2011/200 Esas ve 2012/26 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile doğrudan verilen 1.680 TL adli para cezasının CMK’nin 272/3. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nin 58/2. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların da tekerrüre esas olmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
2) Katılanın yaralanmasına ilişkin Geyve Devlet Hastanesinin 01.12.2014 ve 09.12.2014 tarihli raporlarında çekilen grafilere göre katılanda kemik kırığı meydana geldiğinin ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, aynı hastane tarafından 23.12.2014 tarihinde katılanda kemik kırığına rastlanmadığına dair rapor düzenlendiği ve diğer yaralanmalar bakımından da yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceğine ilişkin bir bilgi verilmediği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu ve raporların hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın kemik kırığına neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.