YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1173
KARAR NO : 2021/5587
KARAR TARİHİ : 30.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafii tarafından yapılan eski hale iade ve infaz durdurma istemlerine ilişkin olarak İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye cevaben kolluk görevlilerince yapılan araştırmada, gerekçeli karar tebliğ evrakında ismine yer verilip imzadan imtina ettiği bildirilen apartman görevlisinin tebligat evrakının muhatabının bulunmadığı hallerde kendilerine bilgi verilmeden isimlerinin tebligat evrakına yazıldığı yönünde bilgi verdiği yönündeki 09.08.2016 tarihli tutanak içeriği dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin öğrenme üzerine süresi içerisinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında müşteki …’a yönelik kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak; tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7 maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulama imkanının ortadan kaldırılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7 maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulama imkanının ortadan kaldırılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu, sanığa soruşturma aşamasında uzlaşmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, mağdurun ve sanığın 14/12/2015 tarihli beyanlarında uzlaşmak istediklerini beyan etmelerine rağmen kovuşturma aşamasında uzlaşmaya yönelik herhangi bir işlem yapılmadığı, taraflar arasında öncelikle 5271 sayılı CMK’nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine yargılamaya devam olunarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.