YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1194
KARAR NO : 2021/1991
KARAR TARİHİ : 22.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık … yönünden; suçlamaları kabul etmeyen sanık … hakkında mahkemece haksız tahrik hükmü uygulanmış ise de, cezadan (1/4) ile (3/4) oranları arasında indirim öngören TCK’nın 29. maddesi uygulanırken, haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanık hakkında (½) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,
2) Sanık … hakkında kurulan beraat hükmü yönünden; katılanın aşamalarda değişmeyen şekilde “sanıklar birlikte bana saldırdı, … beni bıçakladı, … da sanığın elinde bıçak olduğunu gördü ve sebep oldu” şeklinde anlatımda bulunması, sanık …’ın “… ile kardeşime uyuşturucu sattığı iddiasını konuşacaktım, o bana küfür edince bende ona tokat attım” şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanığın üzerine atılı hayati tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu diğer sanık … ile fiil üzerinde hakimiyet kurup, fikir ve eylem birliği içinde işlediği, atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,
3) Sanık … hakkında: sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının hakkında çıkarılan yakalama kararının infazı ile başka
mahkemece tespiti suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.