YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1656
KARAR NO : 2021/1743
KARAR TARİHİ : 18.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, dosya kapsamında sanığın üzerine atılı müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarından beraat ettikleri ancak; aynı dosyada açılan kamu davasında sanık hakkında müştekiye karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında müştekiyi hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinden dolayı vekalet ücreti verilmemesi usul ve kanuna uygun olduğundan, tebliğnamenin vekalet ücreti verilmesi yönündeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık hakkında müştekiyi kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Katılanın yaralanmasının niteliği hakkında Aile Hekimi tarafından düzenlenen 08.07.2015 tarihli adli raporun geçici rapor olduğu belirtildiği halde, katılan ile ilgili olarak bu hususta kesin rapor alınması gerektiği gözetilmeden geçici rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.