YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1990
KARAR NO : 2021/3911
KARAR TARİHİ : 11.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Mağdurun 07.01.2016 tarihinde Karaman Devlet Hastanesinden alınan geçici raporunda “Alın ortada abrazyonlar, sol göz altında maksillaya doğru yaygın olmakla birlikte sol göz çevresinde yaygın hematom ödem ekimoz” belirtildiği, söz konusu bu raporda ve alınan kesin raporlarda yüzde sabit ize ilişkin değerlendirme yapılmamış olduğu anlaşıldığından, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde rapor alınması için mağdurun tüm raporları ve tedavi evrakları birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip bu hususta kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.05.2015 tarih ve 2015/5 Esas – 2015/331 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. cümlesi gereğince tehdit suçundan “5 ay” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı; Uyap sisteminden yapılan kontrolde, bu suça ilişkin dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve tarafların uzlaşması nedeniyle, aynı mahkemenin 08.05.2017 tarihli ek kararı ile verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, bu nedenle söz konusu hükmün tekerrüre esa alınamayacağı; Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren ve sanığın adli sicil kaydında yer alan “Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2015 tarih ve 2014/638 Esas – 2015/609 Karar sayılı 31.12.2015 tarihinde kesinleşen ilamda TCK’nin 265. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası aldığı , söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) TCK’nin 58/6. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 11.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.