YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2067
KARAR NO : 2021/4534
KARAR TARİHİ : 18.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, aynı dosyada diğer sanık hakkında uzlaşma kapsamına girmeyen silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesinin, sanık …’in müşteki ….’a karşı işlenen TCK’nin 86/2.maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı ve CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı anlaşılmakla, sanık … ile müşteki …. arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2) Sanık … hakkında müşteki …’ya yönelik silahla kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilmiş 2009/372 Esas, 2010/906 Karar sayılı mahkumiyet ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 141/1.maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve mezkur suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b) Sanık hakkında müşteki …’ya yönelik silahla kasten yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1, 3-e maddelerinden belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden TCK’nin 87/3. Maddesi uyarınca (5/12) arttırım yapıldıktan sonra sonuç ceza olarak “3 yıl 15 ay hapis” yerine “4 yıl 3 ay hapis” cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3) Sanık … hakkında müşteki …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;
a) 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, aynı dosyada diğer sanık hakkında uzlaşma kapsamına girmeyen silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesinin, sanık …’ın müşteki …’a karşı işlediği TCK’nin 86/2.maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı ve CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı anlaşılmakla, sanık … ile müşteki … arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilmiş 2009/372 Esas, 2010/906 Karar sayılı mahkumiyet ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 141/1.maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve mezkur suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.