YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2079
KARAR NO : 2021/3941
KARAR TARİHİ : 11.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Basit yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, düşme
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar Arzu ve Saniye hakkında basit yaralama suçu bakımından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteği itiraz mahiyetinde kabul edilerek mahallinde gereğine tevessül edilmiş olduğundan ve Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.08.2016 tarih ve 2016/714 D. iş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiğinden bu kararlar inceleme dışı bırakılarak yapılan incelemede;
1) Katılan sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm ve sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan beraat kararının temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
a) Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen “kasten basit yaralama”, TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen “tehdit” suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince, kasten basit yaralama suçunun, tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, anılan suçlar yönünden uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi ve tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten basit yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması gerekçesiyle sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, ilk haksız hareketin tespit edilememesi nedeniyle TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.