YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2159
KARAR NO : 2021/4808
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık …’ın yokluğunda verilen kararın, 10.06.2016 tarihinde aynı konutta oturan almaya ehil annesi imzasına tebliğ edildiği ancak; Tebligat Kanunu’nun 20. maddesi gereğince tebliğ tarihinde sanığın adreste bulunmama sebebinin belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanık vasisinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine dair 13.01.2017 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle; tebliğnamenin bu husustaki görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanıklara 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,
Kabul ve uygulamaya göre;
2)Sanıkların eylemi sonucu müştekinin yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, sanıklar hakkında ceza tertip edilirken, sürekli işlev zayıflaması meydana geldiğinden bahisle TCK’nin 87/1-d maddesinin maddesinin uygulanması suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,
3)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.