Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/2782 E. 2021/7653 K. 26.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2782
KARAR NO : 2021/7653
KARAR TARİHİ : 26.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair; … Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 gün ve 2016/104 Esas ve 2017/291 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair;… Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07/11/2018 gün ve 2017/3088 Esas, 2018/2738 Karar sayılı kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, BAM Cumhuriyet savcısı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07.11.2018 gün ve 2017/3088 Esas, 2018/2738 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve BAM Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine,… Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın TCK’nin 86/1, 87/3, 29, 62. maddeleri uyarınca “8 ay 22 gün” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07/11/2018 gün ve 2017/3088 Esas, 2018/2738 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafii ve BAM Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “… Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise… Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.