YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2795
KARAR NO : 2021/7465
KARAR TARİHİ : 22.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme SUÇ TARİHİ : HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Katılan sanıklar hakkında karşılıklı birbirlerine yönelik mala zarar verme suçundan her iki katılan sanığa ayrı ayrı verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Katılan sanık … hakkında katılan sanık …’e yönelik tehdit suçundan verilen beraat kararına, sanıklar … ve … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları ile katılan sanıklar hakkında karşılıklı hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Katılan sanıklar hakkında karşılıklı birbirlerine yönelik silahla kasten yaralama suçundan her iki katılan sanığa ayrı ayrı verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Katılan sanık … hakkında uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi durumunda sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararı da dikkate alınarak bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.