YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2919
KARAR NO : 2021/6853
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hüküm tarihinde başka suçtan başka yer cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık …’in, duruşmaya katılımının sağlandığı ve yüzüne karşı tefhim olunan hükme yönelik yasa yollarına başvurma hakkı hatırlatılırken 5271 sayılı CMK’nin 263. maddesine göre hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek de kanun yollarına başvurabileceği belirtilmediğinden, sanık …’in 04.08.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanıklar Engin ve … Alper hakkında müşteki Deniz’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması ile müştekinin adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesi karşında, sanığın cezasında Dairemizin süreklilik arz eden uygulamaları ile TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine uygun bir şekilde (1/4) oranında arttırım yapılması usul ve yasaya uygun olduğundan tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar Engin ve … Alper hakkında müştekiler Zafer ve …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında müşteki Deniz’e karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3 maddeleri gereğince kasten yaralama ve müştekiler Zafer ve …’ya karşı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince basit kasten yaralama suçlarından kamu davaları açıldığı, TCK’nin 86/1, 87/3 maddeleri ile birlikte işlenmesi nedeni ile TCK’nin 86/2. maddesindeki basit kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile; 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle, farklı müştekilere (Zafer ve …) yönelik basit kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanıklar Engin ve … ile müştekiler … ve Zafer arasında 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçundan uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.