YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4054
KARAR NO : 2021/3503
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin … Atatürk Devlet Hastanesinin 11.03.2010 tarih ve 19370 no.lu geçici raporunda ”…nazal bölge üst bölgede 1 cm. uzunluğunda kesi mevcut (sütüre edildi), nazal grafide fraktür saptandı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kati raporun KBB uzmanınca verilmesi gerekir..” denildiği, mağdur için aynı hastanede KBB uzmanınca düzenlenen 19.04.2010 tarih ve 337 no.lu adli raporda ”…hastanın yapılan muayenesinde, anormallik tespit edilmediği, çekilen nazal grafisinde eski fraktür (kırık) görüldüğü, basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir, hayati tehlikesi yoktur…” dendiği, … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.05.2010 tarih, 2010/282 sayılı kesin raporunda ise ”…nazal kemikte minimal çökme gösteren fraktür izlenmiştir,…. nazal kemikte minimal çökme gösteren fraktüre neden olan yaralanmasının ..basit müdahale ile giderilemez….hayat fonsiyonlarını orta (2) derece etkiler…” olduğunun belirtildiği, ancak yüzde sabit iz bakımından raporda bir değerlendirme bulunmadığı görülmekle mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2)5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindeki, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezanın, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre yarısına kadar artırılacağına dair düzenleme karşısında, mağdurdaki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derece olarak belirlendiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2019 tarih, 2017/3-308 Esas ve 2019/61 sayılı Kararına ve TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezada (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.