YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4086
KARAR NO : 2021/11164
KARAR TARİHİ : 24.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2019 gün ve 2018/791 Esas, 2019/759 Karar sayılı kararı
2)İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2019 gün ve 2019/2877 Esas ve 2019/3158 Karar sayılı kararı
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2019 gün ve 2019/2877 Esas ve 2019/3158 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının bölge adliye mahkemesince hesaplama hatası nedeniyle düzeltilerek, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2)Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre müştekinin yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden itibaren en az 6 ay sonra alınması gerektiğinin gözetilmeden, Bafra Devlet Hastane’since olaydan 1 ay 6 gün sonra, 13.09.2018 tarihinde düzenlenen raporun hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
3)Sanığın aşamalardaki savunmaları ile uyumlu tanıklar …, …, …’un anlatımlarına göre, ilk haksız hareketin yasak niteliğe tabanca ile yaklaşık 3-4 metre mesafeden 4-5 el ateş ederek sanığı yaralamaya teşebbüs eden müştekiden geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, aynı Kanun’un 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve isabetsiz gerekçelerle ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle yazılı şekilde 1/4 indirim uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanığın yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2019 gün ve 2019/2877 Esas ve 2019/3158 Karar sayılı hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.