YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4103
KARAR NO : 2021/11166
KARAR TARİHİ : 24.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER :1) Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından mahkumiyete dair; Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2018 gün ve 2018/184 Esas, 2018/613 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10/02/2020 gün ve 2019/2476 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararı,
3)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan temyiz isteminin reddine dair 27.02.2020 tarihli ek karar
TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafii, katılan vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10/02/2020 gün 2019/2476 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararı ve 27.02.2020 tarihli ek kararının sanık müdafii, katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13/1, TCK’nin 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600 TL adli para cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. 58. maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13/1, TCK’nin 62, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600 TL adli para cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle, CGK’nin 30.11.2010 tarih, 2010/5-237 Esas ve 2010/242 sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki cezaların yanında TCK’nin 58.maddesinin uygulanması durumunda cezanın temyiz niteliği kazandığı belirlenerek ve kararların 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereği temyize tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10/02/2020 gün 2019/2476 Esas, 2020/160 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair 27.02.2020 tarihli ek karara yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde,
Katılanın, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.02.2020 gün ve 2019/2476 Esas, 2020/160 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
3)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
İlk derece mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13/1, TCK’nin 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600 TL adli para cezasına ilişkin hükmünde cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmediği, hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında verilen cezanın TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10/02/2020 gün ve 2019/2476 Esas, 2020/160 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine” dair hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 303. maddesi gereğince, hükmün tekerrüre ilişkin fıkrasının hüküm metninden çıkartılması suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.