YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4413
KARAR NO : 2021/4823
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında, silahla tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik müşteki …’nın temyiz sebeplerinin incelemesinde:
Müşteki …’nın 20.03.2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediği beyan ettiği ve katılan sıfatını kazanamadığı anlaşıldığından, müşteki …’nın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelemesinde:
Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de aynı dosyada temyize konu olmayan sanık … hakkında Kilis Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2013/7513 numaralı iddianame ile TCK’nin 106/2-a-son maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesinin “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi gereğince, TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.