YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4541
KARAR NO : 2021/11154
KARAR TARİHİ : 24.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanığın, müştekiler … ve …’u kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2010 tarih ve 2019/712 (E), 2010/525 (K) sayılı ilamında birinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2007 tarih ve 2006/26 (E), 2007/626 (K) sayılı ilamı ile doğrudan hükmolunan 140 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla sanık hakkında koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümlerin TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarda yer alan “… 2. Kez…” şeklindeki ibarelerin çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Sanığın, müşteki …’a yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesinde düzenlenen “mala zarar verme” suçunun uzlaşma kapsamına alınması ve yine 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle sanığın, müşteki …’a yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık … ile müşteki … arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b)Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2010 tarih ve 2019/712 (E), 2010/525 (K) sayılı ilamında birinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2007 tarih ve 2006/26 (E), 2007/626 (K) sayılı ilamı ile doğrudan hükmolunan 140 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
c)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.