YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4574
KARAR NO : 2021/10198
KARAR TARİHİ : 09.06.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2017 gün ve 2016/346 Esas, 2017/179 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle mahkumiyete dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/11/2019 gün ve 2017/2539 Esas, 2019/2977 Karar sayılı kararı
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve sanık müdafii

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/11/2019 gün ve 2017/2539 Esas, 2019/2977 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29 ve 62. maddeleri gereği verdiği 2 yıl 6 ay hapis cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarih ve 2019/9.MD-355 Esas – 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, kararın sanık ve müdafiin yüzüne karşı verildiği, katılan vekilinin CMK’nin 291. maddesinde öngörülen süre içerisinde 21.11.2019 tarihinde temyiz sebebi içermeyen şekilde süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz ettiği, gerekçeli kararın katılan vekiline 26.12.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak; CMK’nin 294/1. ve 295/1. maddeleri gereğince süresi içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin verilmemesi nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b ve 29. maddeleri gereğince belirlenen “4 yıl 19 ay 15 gün” hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın “4 yıl 8 ay 7 gün” yerine “3 yıl 20 ay 7 gün” olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/11/2019 gün ve 2017/2539 Esas, 2019/2977 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.