Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/4626 E. 2021/6996 K. 15.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4626
KARAR NO : 2021/6996
KARAR TARİHİ : 15.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Müşteki sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin, katılan sanık … hakkında müşteki sanık …’a yönelik kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Katılan sanık … hakkında müşteki …’a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Katılan sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2013/7522 numaralı iddianame ile 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1.cümle, 125/1-2. maddelerinden cezalandırılması istemiyle dava açılmışsa da temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 125/1-4. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 251. maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a)Katılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 125/1-2. maddeleri uyarınca hakaret ve TCK’nin 106/1-1. cümlesi uyarınca tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince, hakaret suçunun da tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de; 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamında kaldığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, katılan sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen hakaret ve tehdit suçlarının uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; katılan sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Kabul ve uygulamaya göre;
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden katılan sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.